Hiken door de Atlas

Blog geschreven door: Evelien van Veen
Marketing manager bij Talisman travel design

Een paar weken geleden bezocht ik een exclusieve reisbeurs in Marrakesh, Marokko. Op deze beurs draait het enkel om bijzondere, exclusieve en luxe reisproducten. Geen massatoerisme en standaard excursies, maar accommodaties die ‘in the middle of nowhere’ zijn gelegen, excursies die je ‘off the beaten track’ meenemen en lokale contactpersonen die keer op keer de verwachtingen van reizigers weten te overtreffen. Een heerlijke drie dagen waarin ik heel veel inspiratie heb opgedaan en veel nieuwe producten heb gezien, waarmee we onze Talisman reizigers heel blij kunnen maken!

Je zou denken dat ik na drie dagen van hot naar her rondlopen op deze beurs, zin had om in de ‘lig stand’ te genieten van het goede weer. Ergens aan de rand van het zwembad. Nu was dat ook wel zo, maar onze professionele en inventieve ‘agent’ in Marokko had voorzien dat ik ook wel wat behoefte zou hebben aan rust, frisse lucht en natuur. En zo geschiedde het dat ik na drie dagen van afspraken, werd opgehaald door mijn gids en chauffeur en het Atlas gebergte in trok!

Het was heel aanlokkelijk om na drie dagen rondlopen op de beurs, de dag te spenderen aan (en in) het zwembad van mijn hotel - La Mamounia
Het was heel aanlokkelijk om na drie dagen rondlopen op de beurs, de dag te spenderen aan (en in) het zwembad van mijn hotel – La Mamounia

Argan Olie

De eerste stop die we maakten, was bij een ‘fabriekje’ waar Argan olie wordt gemaakt. Mijn gids Abdelhadi had me al uitgelegd dat dit dé plek is om Argan olie te kopen, omdat het hier direct van de vrucht via de dames die het maken bij de consument terecht komt. Zo weet je dat je geld goed wordt besteed, en dat je niet teveel betaalt.

Bij aankomst was het gigantisch druk, er waren blijkbaar meer tours op het idee gekomen hier te stoppen. Helaas zorgde dit ervoor dat het mij toch een beetje toeristisch aandeed. Helemaal toen ik werd rondgeleid door een dame die me in sneltreinvaart langs de verschillende stappen in het proces loodste, om vervolgens uitgebreid de tijd te nemen mij de verschillende producten te verkopen. Natuurlijk heb ik wel wat verschillende olie ingeslagen!

Imlil en up!

Na deze eerste stop reden we door naar Imlil waar de auto werd geparkeerd. Hier waren we wederom niet de enige ‘toeristen’ want als gast van Kasbah du Toubkal moet je hier de auto achterlaten en te voet verder. Voor de reizigers die het te voet niet meer redden staan er muilezels klaar. Zij vervoeren ook de bagage van de Kasbah gasten. Gelukkig worden de dieren hier beter behandeld dan in Marrakesh zelf. De muilezels hier mogen niet meer dan 80 kilo dragen en hebben overal drinkwaterplaatsen. Ze werken maar een paar uurtjes per dag, en mogen daarna vrij rennen en spelen op de berghellingen. Dat dit hier zo diervriendelijk wordt aangepakt is te danken aan een Engelse organisatie die de eigenaren van de muilezels leert hoe ze langer plezier (en inkomsten) hebben van hun dieren. Gelukkig maar!

Het begin van de tocht is meteen pittoresk. Prachtige beschutte wandelpaden, door het bos. Je komt locals tegen die met hun ezels de bergen op wandelen en andere wandelaars. Sommigen beginnen aan een meerdaagse hike, anderen – zoals wij – aan een dagtocht door de bergen.

Het begin van de wandeltocht - het is nu nog een beetje bewoonde wereld maar dat verandert snel in prachtige natuur!
Het begin van de wandeltocht – het is nu nog een beetje bewoonde wereld maar dat verandert snel in prachtige natuur!

Dan komen we aan het begin van de vallei. Vanaf hier heb je een uitstekend uitzicht op de afstand die je gaat afleggen, en ik moet zeggen; het was even slikken! Een eind omhoog, om vervolgens af te dalen de vallei in en zo richting ons eindstation te lopen. Uiteindelijk viel het hartstikke mee, en omdat je onderweg door kleine dorpjes loopt en alleen maar spectaculair uitzicht hebt, vergeet je al snel de tijd.

3333
We hadden prachtig weer voor de wandeling, en kwamen nauwelijks andere wandelaars tegen!
FullSizeRender40
Je loopt echt door schitterende kleine dorpjes, waar het de tijd lijkt te hebben stilgestaan!
Het dagelijks leven levert prachtige plaatjes op
Het dagelijks leven levert prachtige plaatjes op

Mijn gids Abdelhadi vertelt onderweg honderduit over het leven in de bergen, de geschiedenis van Marokko en zijn eigen leven als gids. Hij vertelt met respect en enthousiasme waardoor het erg leuk is naar hem te luisteren. Helemaal wanneer je de omgeving op je in kan laten werken. We komen langs kindjes die naar school gaan, langs vrouwen die geiten en schapen hoeden, langs boeren die een kleine voorraad appels (er zijn erg veel appelbomen in dit gebied!) verkopen en vooral door heel veel indrukwekkend landschap. Op de achtergrond zijn steeds de grillige pieken van de Atlas bergen aanwezig. Af en toe stoppen we voor een kopje typisch Marokkaanse thee. Lekker zoet, prima om de energievoorraad weer mee aan te vullen!

We beklimmen de laatste heuvel, en lopen het dorpje in waar Douar Samra is gelegen. Hier is gastvrouw Rachida al druk in de weer met het bereiden van onze lunch. Haar man Mohammed schenkt ons wat thee in en terwijl we op het dakterras genieten van het briesje, het uitzicht en ons drankje wordt binnen vast de lunch opgediend.

Het uitzicht vanaf het dakterras bij Douar Samra
Het uitzicht vanaf het dakterras bij Douar Samra
Binnen bij Douar Samra wordt onze lunch geserveerd. Een tajine met kofta en groenten. Heerlijk!
Binnen bij Douar Samra wordt onze lunch geserveerd. Een tajine met kofta en groenten. Heerlijk!
Samen met Mohammed op de foto - dankbaar voor de heerlijke lunch die hij en zijn vrouw ons hebben geserveerd!
Samen met Mohammed op de foto – dankbaar voor de heerlijke lunch die hij en zijn vrouw ons hebben geserveerd!

Na deze enerverende dag wordt ik netjes door Abdelhadi afgezet bij mijn nieuwe onderkomen voor die nacht; Riad Camilia. We rijden zo ver de Medina (oude stad) in als we kunnen, tot de auto niet meer door de kleine steegjes past. Ik moet uitstappen, en geef mijn koffer af bij een kruier. Nicola, gastheer en manager van Riad Camilia, komt me ophalen en samen lopen we kriskras door een wirwar van straatjes tot we een deur doorgaan en een oase van rust binnenstappen. No way dat ik dit in mijn eentje terug kan vinden! Ik besluit er dan ook een rustige avond van te maken en na een diner op het dakterras van de Riad, met uitzicht over de daken van Marrakesh, begeef ik me naar mijn kamer. Het koste me weinig moeite de slaap te vatten na de enerverende dagen die ik achter de rug heb en uitgerust stap ik de volgende dag in het vliegtuig terug naar Amsterdam.

Mijn kamer (suite) bij Riad Camilia. Stijlvol met prachtige Marokkaanse elementen.
Mijn kamer (suite) bij Riad Camilia. Stijlvol met prachtige Marokkaanse elementen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s